Choroba brudnych rąk

Niestety przytrafił się nam jakiś wirus żołądkowo-jelitowy. Na szczęście dosyć krótki i łagodny miał przebieg - przypuszczam, że dzięki szczepieniu przeciw rotawirusom.
Najpierw wymioty, potem lekka gorączka i osłabienie, wręcz klejenie się do mamy... Jeszcze taki Staś nigdy nie był, żal go było. Doktor zbadał go, zalecił dietę i leki osłonowe, a po 1,5 dnia Staś już był zdrowy, z apetytem i pełen energii nie mógł się doczekać powrotu do przedszkola. Niestety po kilku dniach mnie dopadło coś podobnego i podobne objawy. Również zgłosiłam się do lekarza na wszelki wypadek ze względu na fasolkę. Lekarz był dość rozmowny i poinstruował mnie, że w sezonie jesienno-zimowym to są częste infekcje i można im zapobiegać, podobnie jak innym wirusom poprzez mycie rąk. Absolutnie każdy przed kontaktem z dzieckiem musi umyć ręce, zwłaszcza jak przychodzi z zewnątrz. Bakterie powodujące takie infekcje są wszędzie - na klamkach, na przyciskach windy, na poręczach w autobusie itd...
Stąd będę chyba mniej wyrozumiała dla osób, które witają się z nami, a zwł. ze Stasiem bez umycia rąk... Może będę dziwaczką w oczach niektórych, ale czasem inaczej się nie da...

Pochwały dla przedszkolaka

Wiem, że to nieskromnie
Wiem, że to nie przystoi
Wiem, że to niewychowawczo....
ale jednak pochwalę syna ;)
Odkąd Staś chodzi do przedszkola zbieram o nim same pochwały od personelu - począwszy od pani intendentki po panią Dyrektor. A za co chwalą?
- intendentka: najlepiej je ze wszystkich, jedyne dziecko, ktore je surówki
- pani dyrektor&wychowawczynie: ma najlepszą pamięć, najlepiej skupia uwage na czytaniu książeczek
- wychowawczyni: najlepszy w grupie wiekowej z angielskiego
- logopeda: najlepiej rozwinięta mowa
- dyrektor: najlepiej rozwinięty manualnie
....... Nie będę ukrywać, że miło mi, gdy to słyszę ;)
Ale dla przeciwwagi zdarzają się też upomnienia, np. zdolny ale leń, nie słucha się, rozrabia...
Bardzo przepraszam czytelnikow, którym zrobiło się mdło, ale skoro dokumentuję tu życie Stasia - to też musiałam zapisać na pamiątkę...

Pavor nocturnus...

...czyli lęki nocne. Oto co ostatnio męczy Stasia a przy tym i nas. Budzi się w nocy z krzykiem, nie da się dotknąć, przytulić - nic. Mówienie, że wszystko ok - tez nie pomaga. Ostatniej nocy, po kilkunastu minutach pomogło śpiewanie. I zasnął, jakby nigdy nic... Oczywiście jak to ja - poczytałam na ten temat co nieco i niewiele da się zrobić. Dziecko odreagowuje przeżycia dnia, nowe bodźce, nowe wrażenia, nowe sytuacje... Są podstawowe zasady, które należy bezwzględnie stosować, bo są bezpośrednią przyczyną - nie straszyć dziecka niczym, nawet w zabawie. Nie mówić o nieuzasadnionym strachu w stosunku do czegokolwiek/kogokolwiek, np. do pająków czy innych zwierząt. No i telewizja - nawet jedna zauważona scena w TV (niekoniecznie z bajki) może skutkować lękiem.
No to zobaczymy co będzie dalej...

Wujek solo

Odwiedził nas wujek Adam. We wtorek byliśmy wszyscy poza domem a Staś w przedszkolu. Stasia miał odebrać Tata. Ale okazało się, że nie dojedzie na czas, mnie jeszcze nie było, a wujek był już pod domem, więc Tata poprosił go, by poszedł po Stasia do przedszkola. I wujek poszedł. Po wszystkich formalnościach - uprzedzeniu telefonicznym przedszkola, wylegitymowaniu wujka, Staś został mu wydany.
Tak oto wujek, jest jak dotąd jedyną osobą poza mną, która samodzielnie odebrała Stasia z przedszkola!